ریموت پرده برقی هوشمند چیست؟ راهنمای خرید و قیمت و انواع

پرده‌های برقی به عنوان راه‌حلی پیشرفته برای اتوماسیون پوشش پنجره‌ها تعریف می‌شوند. این سیستم‌ها مجهز به یک موتور الکتریکی هستند که حرکت پرده‌ها (باز، بسته، توقف) را به صورت خودکار مدیریت می‌کند. در قلب این سیستم، ریموت کنترل به عنوان اصلی‌ترین واسط کاربری عمل می‌کند و فرمان‌های لازم را از کاربر به موتور منتقل می‌سازد. سهولت استفاده از این سیستم‌ها، خصوصاً برای پرده‌های سنگین، پرده‌های نصب شده در ارتفاع زیاد، یا پنجره‌های متعدد، مزیت اصلی آنها محسوب می‌شود.

سیر تکامل پرده‌های برقی، مزایای کلیدی فراتر از راحتی را ایجاد کرده است. قابلیت کنترل از راه دور مستقیماً به بهره‌وری انرژی کمک می‌کند، زیرا تنظیمات دقیق پرده‌ها می‌تواند میزان نور طبیعی و حرارت خورشیدی وارد شده به محیط را بهینه سازد. همچنین، قابلیت برنامه‌ریزی و اتوماسیون، پرده برقی را از یک وسیله لوکس به ابزاری برای مدیریت هوشمند خانه تبدیل کرده است.

فراتر از یک دکمه: کنترلر هوشمند به جای ریموت ساده

در اکوسیستم‌های خانه هوشمند امروزی، مفهوم “ریموت” بسیار گسترده‌تر شده است. دیگر تنها به یک دستگاه فیزیکی دستی محدود نمی‌شود، بلکه شامل رابط‌های نرم‌افزاری، کنترل صوتی، و حتی برنامه‌ریزی‌های زمانی خودکار می‌شود. موتورهای مدرن مجهز به ویژگی‌های پیشرفته‌ای هستند که کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشند؛ از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به عملکرد بی‌صدا (Quiet Operation)، قابلیت پشتیبان‌گیری در زمان قطع برق، و تشخیص لمس (Touch Motion) اشاره کرد که به کاربر اجازه می‌دهد با کشیدن آرام پرده، موتور را فعال کند.

راحتی کنترل از راه دور که توسط ریموت‌ها و سیستم‌های هوشمند فراهم می‌شود، مستقیماً به افزایش امنیت خانه نیز خدمت می‌کند. سیستم‌های اتوماسیون می‌توانند با استفاده از ریموت یا برنامه‌ریزی زمانی، باز و بسته شدن پرده‌ها را در ساعات مشخصی از روز فعال کنند. این شبیه‌سازی حضور در خانه (Home Occupancy Simulation) در زمان غیاب ساکنین، یک اقدام بازدارنده موثر در برابر سارقان بالقوه تلقی می‌شود. این تغییر پارادایم از “ریموت” به “هاب کنترل متمرکز” بسیار مهم است. در واقع، در سیستم‌های هوشمند، ریموت فیزیکی به یک دستگاه جانبی تبدیل شده است و پلتفرم‌های اتوماسیون مرکزی (مانند هاب‌های Zigbee یا پلتفرم‌های Apple Home) نقش کنترل‌کننده اصلی را ایفا می‌کنند. این امر، انتخاب پروتکل ارتباطی صحیح را به یکی از پیچیده‌ترین و حیاتی‌ترین تصمیمات در هنگام خرید تبدیل می‌کند.

آناتومی فنی ریموت‌ها: پروتکل‌های ارتباطی (RF, IR, Zigbee)

انتخاب پروتکل ارتباطی ریموت پرده برقی، نه تنها بر راحتی، بلکه بر برد، قابلیت اطمینان و امکان ادغام در سیستم هوشمند تأثیر می‌گذارد. در این بخش، مقایسه فنی پروتکل‌ها به خریدار کمک می‌کند تا بر اساس نیاز محیط نصب، تصمیم درستی بگیرد.

کنترل مادون قرمز (Infrared – IR): فناوری پایه و محدودیت‌ها

فناوری مادون قرمز یک روش سنتی و نسبتاً ارزان برای کنترل دستگاه‌ها است. ریموت‌های IR مصرف توان بسیار پایینی دارند و تداخل سیگنال در آن‌ها حداقل است. با این حال، محدودیت‌های فنی عمده‌ای دارند: برد آن‌ها کوتاه است و معمولاً تا ۱۰ متر می‌رسد. مهم‌تر از آن، ارتباط مادون قرمز به طور مطلق نیازمند خط دید مستقیم (Line of Sight) بین فرستنده (ریموت) و گیرنده (موتور) است. این نیاز حیاتی، استفاده از IR را در محیط‌های بزرگ، یا در صورت وجود موانع فیزیکی یا حتی کنترل پرده از اتاق مجاور، غیرممکن می‌سازد. به همین دلیل، IR عموماً در سیستم‌های پرده برقی بسیار ساده و ارزان‌قیمت استفاده می‌شود.

کنترل فرکانس رادیویی (Radio Frequency – RF): استاندارد غیر هوشمند

فرکانس رادیویی (RF) استاندارد رایج در اغلب پرده‌های برقی غیر هوشمند است و مزایای قابل توجهی نسبت به IR دارد. ریموت‌های RF برد طولانی (تا ۱۰۰ متر) دارند و نیازی به خط دید مستقیم ندارند. این ویژگی به کاربران امکان می‌دهد پرده‌ها را حتی از اتاق‌های دیگر، یا در صورت قرار گرفتن گیرنده موتور در پشت پرده‌های سنگین، کنترل کنند. فرکانس‌های رایج مورد استفاده شامل ۳۱۵ مگاهرتز و ۴۳۳ مگاهرتز هستند.

با این حال، ریموت‌های RF سنتی دارای معایبی نیز هستند: مصرف توان آن‌ها بالاتر از IR است و مهم‌تر از آن، نوع ارتباط معمولاً یک‌طرفه (One-way) است. ارتباط یک‌طرفه به این معناست که ریموت تنها فرمان را ارسال می‌کند و هیچ تأییدیه‌ای مبنی بر اجرای موفقیت‌آمیز فرمان یا وضعیت فعلی پرده (باز یا بسته بودن) را از موتور دریافت نمی‌کند. این موضوع در اتوماسیون‌های پیچیده می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

پروتکل‌های پیشرفته و هوشمند (Zigbee, Wi-Fi, Bluetooth): مسیر اتوماسیون دوطرفه

با حرکت به سمت خانه هوشمند، پروتکل‌هایی ظهور کرده‌اند که قابلیت‌های ارتباطی پیشرفته را ارائه می‌دهند. بلوتوث (BT) با برد متوسط (تا ۳۰ متر) و مصرف توان متوسط ، مزیت کلیدی ارتباط دوطرفه (Two-way) را ارائه می‌دهد. این ارتباط دوطرفه امکان بازخورد (Feedback) و تأیید اجرای فرمان را فراهم می‌کند. با این حال، بلوتوث مستعد تداخل از شبکه‌های Wi-Fi محیطی است.

پروتکل‌های اصلی در سیستم‌های اتوماسیون خانه، Zigbee و Wi-Fi هستند که توسط تولیدکنندگانی مانند MOES و Aqara استفاده می‌شوند. Zigbee به دلیل مصرف توان پایین‌تر و مقاومت بهتر در برابر تداخل (نسبت به BT) برای شبکه‌های مشبک خانه هوشمند بسیار مناسب است. این پروتکل‌ها امکان اتصال به هاب‌های مرکزی Tuya Zigbee یا سایر پلتفرم‌ها را فراهم می‌کنند و ارتباط دوطرفه را برای مدیریت دقیق پرده‌ها تضمین می‌نمایند. انتخاب پروتکل‌های کم‌مصرف مانند Zigbee در موتورهای باتری‌دار که نیاز به سیم‌کشی ندارند (Retrofit)، بسیار حیاتی است، زیرا به کاهش هزینه‌های بلندمدت و دفعات نیاز به شارژ مجدد موتور کمک می‌کند. سودمندی ارتباط دوطرفه این است که اگر کنترل پرده از راه دور (مثلاً از طریق اپلیکیشن موبایل در خارج از خانه) انجام شود، کاربر می‌تواند تأیید دریافت کند که پرده واقعاً بسته شده است.

مقایسه فنی پروتکل‌های ارتباطی ریموت پرده برقی

امنیت داده‌ها: تحلیل تخصصی نسل‌های کدگذاری (کد فیکس تا رولینگ کد)

در سیستم‌های کنترل از راه دور، امنیت سیگنال ارسالی توسط ریموت، به ویژه در مورد ریموت‌های RF که فرکانس مشترکی با درب‌های پارکینگ یا کرکره‌های برقی دارند، از اهمیت بالایی برخوردار است. نوع کدگذاری به کار رفته در ریموت، تعیین‌کننده سطح امنیتی و خطر کپی‌برداری است.

ریموت کنترل کد ثابت (Fixed Code): منسوخ و پرخطر

ریموت‌های کد ثابت قدیمی‌ترین نسل هستند. کد ارتباطی در این مدل‌ها کاملاً ثابت است و معمولاً به صورت فیزیکی از طریق تنظیم جامپرها (Jumpers) یا سوئیچ‌های DIP روی برد ریموت و گیرنده (رسیور) تنظیم می‌شود. این سیستم‌ها به دلیل تعداد محدود حالات کدگذاری، امنیت بسیار پایینی دارند. به عنوان مثال، یک آی‌سی مانند PT2262 که ۱۲ پین آدرس‌دهی دارد، تنها 3^{12} یا ۵۳۱,۴۴۱ حالت کد متفاوت ایجاد می‌کند.

این تعداد محدود، ریموت‌های کد ثابت را به شدت آسیب‌پذیر می‌کند و به آسانی با دستگاه‌های کپی کننده کد (Code Grabber) قابل شناسایی و تکثیر هستند. به همین دلیل، استفاده از آن‌ها برای پرده‌های برقی که بخشی از زیرساخت امنیتی خانه هستند، قویاً توصیه نمی‌شود و کاربرد آن‌ها باید صرفاً به کنترل لوازم کم‌اهمیت (مانند چراغ‌های مطالعه یا فن‌های کارگاهی) محدود شود.

ریموت کنترل کد لرن (Code-Learn): امنیت متوسط با محدودیت

ریموت‌های کد لرن نسبت به مدل‌های کد ثابت پیشرفته‌تر هستند. در این سیستم‌ها، کد شناسایی به صورت نرم‌افزاری تنظیم و ذخیره می‌شود. با فشردن یک دکمه مخصوص روی رسیور، گیرنده وارد حالت یادگیری شده و یک کد ثابت (اغلب ۲۰ بیتی) از ریموت را در حافظه خود ذخیره می‌کند. تراشه‌های متداول مانند EV1527 دارای حدود ۱,۰۴۸,۵۷۶ حالت کدگذاری هستند.

اگرچه امنیت کد لرن نسبت به کد ثابت بالاتر است و عملیات شناسایی سیگنال به صورت نرم‌افزاری انجام می‌شود ، اما همچنان با دستگاه‌های پیشرفته‌تر، این کدهای ثابت قابل کپی‌برداری هستند. محدودیت در تنوع کدها در این مدل‌ها به حدی است که در موارد نادری گزارش شده که تداخل بین ریموت‌های آلارم خودرو و برخی درب‌های پارکینگ یا پرده‌ها رخ داده و منجر به باز و بسته شدن ناخواسته شده است.

ریموت کنترل رولینگ کد (Rolling Code) یا هاپینگ کد (Hopping Code): بالاترین سطح امنیت

رولینگ کد (که با نام هاپینگ کد نیز شناخته می‌شود) بالاترین سطح امنیت را در بین ریموت‌های RF ارائه می‌دهد. مکانیزم عملکرد این ریموت‌ها مشابه کد لرن از طریق نرم‌افزار است، با این تفاوت که کد ارتباطی پس از هر بار استفاده، به طور مداوم و تصادفی تغییر می‌کند. این تغییر مداوم توسط آی‌سی‌های تخصصی مانند HCS301 مدیریت می‌شود.

این فناوری بیش از ۱۶ میلیارد حالت کدگذاری را در دسترس قرار می‌دهد. این تنوع عظیم، امکان کپی‌برداری از ریموت را به صفر نزدیک می‌کند. علاوه بر این، سیگنال‌های ارتباطی تنها توسط خود گیرنده موتور شناسایی می‌شوند، که لایه امنیتی مضاعفی نسبت به مدل‌های قبلی ایجاد می‌کند. برای پرده‌های برقی که قصد ادغام آن‌ها با اتوماسیون خانگی یا استفاده در محیط‌هایی با ریسک امنیتی بالا وجود دارد، انتخاب ریموت و موتور مجهز به رولینگ کد یک الزام فنی محسوب می‌شود.

تحلیل مقایسه‌ای سطوح امنیتی کدگذاری ریموت‌های پرده برقی

ادغام ریموت و کنترلر با اکوسیستم خانه هوشمند

ریموت پرده برقی، به‌ویژه در مدل‌های هوشمند مبتنی بر Zigbee یا Wi-Fi، به یک نقطه کنترل استراتژیک در سیستم اتوماسیون خانه تبدیل می‌شود. قابلیت ادغام با سایر دستگاه‌ها، پتانسیل پرده برقی را برای ارائه راحتی و بهره‌وری انرژی به حداکثر می‌رساند.

کنترل از طریق پلتفرم‌های مرکزی و کنترل صوتی

سیستم‌های پرده برقی هوشمند مدرن طوری طراحی شده‌اند که به راحتی با پلتفرم‌های اتوماسیون کل خانه مانند Amazon Alexa، Google Home و Apple HomeKit سازگار باشند. این سازگاری به کاربران اجازه می‌دهد تا پرده‌ها را از طریق یک برنامه متمرکز کنترل کنند یا با دستورات صوتی فعال سازند. به عنوان مثال، کاربر می‌تواند با یک فرمان ساده مانند “پرده اتاق خواب را ببند” (از طریق دستیار صوتی)، موتور پرده را فعال کند. با این حال، باید توجه داشت که در برخی از سیستم‌های هوشمند (مانند سیستم Quoya)، کنترل صوتی ممکن است قابلیت باز یا بسته کردن جزئی پرده‌ها را ارائه ندهد.

اتوماسیون مبتنی بر محیط و بهره‌وری انرژی

بالاترین ارزش افزوده‌ای که یک ریموت پرده برقی هوشمند ارائه می‌دهد، نه صرفاً راحتی، بلکه صرفه‌جویی محسوس در انرژی است. پرده‌های هوشمند می‌توانند با سایر سنسورها و سیستم‌های خانه تعامل کنند:

همگام‌سازی با ترموستات: پرده‌ها می‌توانند با ترموستات‌های هوشمند همکاری کنند تا دما را با کنترل دقیق میزان کسب گرمای خورشیدی (Solar Heat Gain) تنظیم نمایند. در فصول گرم، می‌توان پرده‌ها را برنامه‌ریزی کرد تا در اوج آفتاب به‌طور خودکار بسته شوند و بار سیستم گرمایش، تهویه مطبوع (HVAC) را کاهش دهند. در فصول سرد نیز می‌توانند برای استفاده حداکثری از نور خورشید باز بمانند تا دمای هدف در اتاق حفظ شود.

ادغام با روشنایی و سنسورهای اشغال: پرده‌ها می‌توانند با سیستم‌های روشنایی هوشمند هماهنگ شوند تا تعادل بین نور طبیعی و مصنوعی را بهینه کنند. هنگامی که پرده‌ها باز می‌شوند، نور مصنوعی می‌تواند به طور خودکار تنظیم شود تا سطح روشنایی مطلوب در اتاق حفظ گردد. علاوه بر این، ادغام با سنسورهای اشغال (Occupancy Sensors) به سیستم اجازه می‌دهد تا تشخیص دهد یک اتاق در حال استفاده است یا خیر. سپس پرده‌ها می‌توانند به‌طور خودکار تنظیم شوند تا در صورت عدم حضور، برای بهینه‌سازی دما یا امنیت، بسته شوند. این اتوماسیون مبتنی بر برنامه زمان‌بندی و حسگرهای محیطی، پرده را از یک ابزار مکانیکی به یک ابزار استراتژیک مدیریت انرژی تبدیل می‌کند.

راهنمای عملیاتی، کددهی و عیب‌یابی ریموت پرده برقی

برای اطمینان از عملکرد صحیح و امنیت سیستم پرده برقی، درک فرآیندهای کددهی و عیب‌یابی ضروری است.

فرآیند گام به گام تنظیم و اضافه کردن ریموت (کددهی)

فرآیند اضافه کردن یک ریموت جدید (کددهی) شامل مراحل مشخصی است که بسته به نوع موتور (مانند A-OK، Novo، Douya) متفاوت خواهد بود. در اغلب موارد، اولین مرحله، عملیات ریست (Reset) موتور است. ریست کردن موتور، کدهای ریموت‌های قبلی را از حافظه پاک می‌کند و سیستم را برای پذیرش یک کد جدید آماده می‌سازد.

مراحل کلی کددهی معمولاً شامل موارد زیر است: ۱. ورود به حالت یادگیری: فشردن دکمه مخصوص “Learn” روی برد رسیور موتور یا دنبال کردن ترکیبی از دکمه‌های کنترلی موتور برای ورود به حالت یادگیری. ۲. ارسال سیگنال: فشردن دکمه مورد نظر روی ریموت کنترل جدید. ۳. تأیید: موتور معمولاً با یک حرکت کوچک یا یک صدای بوق، دریافت و ذخیره کد را تأیید می‌کند.

باید توجه داشت که فرآیند کددهی ممکن است بین مدل‌های مختلف، حتی در جزئیات فنی سیم‌کشی (مانند موتورهای دویا ۵ سیمه) تفاوت‌هایی داشته باشد. تکرار و تسلط بر این فرآیندها به دلیل رایج بودن مشکلات نرم‌افزاری و نیاز به تنظیم مجدد کدها در بین کاربران، اهمیت بالایی دارد.

راهنمای عیب‌یابی مشکلات رایج ریموت و موتور

وقوع مشکلات عملیاتی در سیستم‌های پرده برقی رایج است، اما اغلب راه‌حل‌های ساده‌ای دارند:

عدم پاسخگویی ریموت: شایع‌ترین علت، باتری خالی است. بررسی و تعویض باتری ریموت باید اولین گام باشد. اگر موتور از نوع باتری‌دار قابل شارژ است ، باید وضعیت شارژ آن بررسی و در صورت نیاز شارژ مجدد انجام شود. برای ریموت‌های IR، وجود مانع فیزیکی بین ریموت و گیرنده باید بررسی شود. در ریموت‌های هوشمند مبتنی بر BT یا Wi-Fi، تداخل شدید سیگنال شبکه می‌تواند عامل مشکل باشد.

حرکت نامنظم یا عدم توقف در نقطه صحیح: این مشکلات اغلب نشان‌دهنده اشکالات در برنامه‌ریزی (Programming Glitches) یا نیاز به تنظیم مجدد نقاط انتهایی (Limit Settings) موتور هستند. در این موارد، ریست کردن و برنامه‌ریزی مجدد موتور و ریموت، معمولاً مشکل را حل می‌کند. ویدیوهای آموزشی متعدد در این زمینه تأکید دارند که یادگیری فرآیند عیب‌یابی، کاربر را به یک “متخصص حل مشکلات سایه‌های هوشمند” تبدیل می‌کند.

راهنمای خرید تخصصی ریموت و موتور پرده برقی

انتخاب صحیح سیستم پرده برقی باید بر اساس ترکیبی از نیازهای محیطی، امنیت مورد نظر، و بودجه بلندمدت صورت گیرد.

انتخاب موتور: فاکتورهای فنی ضروری

هنگام انتخاب موتور، فاکتورهای زیر باید در نظر گرفته شوند: ۱. صدای عملکرد (Quiet Operation): موتورهایی با عملکرد بی‌صدا، به ویژه برای نصب در اتاق خواب یا فضاهای آرام، ارزش بالایی دارند. ۲. نوع تغذیه: تصمیم‌گیری بین موتورهای سیمی (نیازمند سیم‌کشی دائم) و موتورهای باتری‌دار (که برای نصب‌های مجدد یا Retrofit انعطاف‌پذیرتر هستند و نیاز به سیم‌کشی در نزدیکی پنجره ندارند). ۳. ظرفیت و قدرت: قدرت موتور باید متناسب با وزن، ابعاد پرده و نوع سیستم کشش (مانند Belt Drive) باشد تا عملکردی روان و بدون فشار داشته باشد. ۴. قابلیت‌های جانبی: بررسی وجود ویژگی‌هایی مانند پشتیبان در زمان قطع برق (Power Cut Backup) و تشخیص لمس (Touch Motion) که راحتی کاربر را افزایش می‌دهند.

انتخاب ریموت و پروتکل: تصمیم بر اساس اکوسیستم

انتخاب ریموت، انتخاب سطح تکنولوژی و امنیت خانه است:

امنیت کدگذاری (اولویت اول): اکیداً توصیه می‌شود ریموت و موتوری انتخاب شود که از فناوری رولینگ کد (Hopping Code) پشتیبانی کند. این انتخاب، حفره‌های امنیتی ناشی از کپی‌پذیری کدهای ثابت یا کد لرن را از بین می‌برد. اگرچه این سطح از امنیت ممکن است هزینه بالاتری داشته باشد ، اما این هزینه در مقابل خطر امنیتی و نیاز به یک سیستم قابل اعتماد، توجیه‌پذیر است.

سازگاری هوشمند و پروتکل: اگر هدف، اتوماسیون کامل خانه است، باید موتوری انتخاب شود که از پروتکل‌های هوشمند دوطرفه مانند Zigbee پشتیبانی کند. سازگاری با هاب‌های رایج (مانند Tuya یا HomeKit) تضمین می‌کند که پرده به راحتی در کنار سایر دستگاه‌های هوشمند مدیریت شود. برندهایی مانند MOES، محصولات RF و Zigbee را همزمان ارائه می‌دهند که فرآیند انتقال به سیستم هوشمند را تسهیل می‌کند.

تعداد کانال‌ها: ریموت‌های چند کاناله امکان کنترل مجزا یا گروهی چندین پرده یا مناطق مختلف خانه را فراهم می‌کنند، که برای خانه‌های دارای پنجره‌های متعدد ضروری است.

سنجش سازگاری موتور و ریموت: سازگاری صرفاً به معنای هم‌فرکانس بودن (مثلاً ۴۳۳ مگاهرتز) نیست؛ بلکه باید مکانیزم کدگذاری (مانند Rolling Code) بین ریموت و موتور از نظر فنی کاملاً منطبق باشد. این تطابق، ضامن عملکرد روان و بدون تداخل است. همچنین، اصطلاحات فنی مانند Stack-Back (فضایی که پرده پس از باز شدن اشغال می‌کند) باید در طراحی اولیه در نظر گرفته شوند تا از زیبایی بصری پرده کاسته نشود.

سؤالات متداول (FAQ)

آیا ریموت‌های RF با سیستم‌های Wi-Fi تداخل ایجاد می‌کنند؟ ریموت‌های RF استاندارد (عموماً ۴۳۳ مگاهرتز) در مقایسه با بلوتوث، کمتر مستعد تداخل مستقیم با شبکه‌های Wi-Fi هستند. با این حال، تداخل فرکانس می‌تواند از سایر دستگاه‌های فرکانس رادیویی در محیط مانند ریموت‌های قدیمی درب پارکینگ ناشی شود.

چگونه می‌توان ریموت پرده برقی قدیمی را با کنترل صوتی ادغام کرد؟ اگر موتور قدیمی تنها از ریموت RF یا IR پشتیبانی می‌کند، برای ادغام با سیستم‌های صوتی (مانند الکسا)، نیاز به یک کنترلر مرکزی هوشمند (Universal Remote Hub) است. این هاب می‌تواند سیگنال ریموت قدیمی را تقلید کرده و از طریق Wi-Fi به پلتفرم خانه هوشمند متصل شود.

آیا موتورهای پرده برقی باتری‌دار نیاز به نگهداری خاصی دارند؟ بله، در موتورهای باتری‌دار قابل شارژ، چک کردن منظم وضعیت شارژ حیاتی است تا از توقف ناگهانی سیستم جلوگیری شود. ریموت‌های دستی نیز معمولاً از باتری‌های استاندارد (مانند AAA) استفاده می‌کنند که باید در صورت عدم پاسخگویی بررسی شوند.

منظور از Stack-Back (فضای جمع شدن پرده) در راهنمای خرید چیست؟ Stack-Back اصطلاح فنی برای فضایی است که پارچه پرده هنگام باز شدن کامل به طرفین یا مرکز اشغال می‌کند. در طراحی پرده موتوری، این فضا باید در نظر گرفته شود تا مطمئن شویم پرده در حالت باز، منظره پنجره را مسدود نمی‌کند.